Yeni deneyimler karşısında beyin bazı fiziksel değişikliklere uğrar. Bizler isteyerek ve çaba göstererek yeni zihinsel yetenekler geliştirebiliriz. Daha da ötesi, dikkatimizi farklı bir şekilde odakladığımız takdirde, beynimizin hem yapısını, hem de faaliyetlerini değiştirebilecek yeni bir deneyim yaratmış oluruz.
Sadece kartların üzerindeki sözleri okurken ağladım "Sonsuza dek aramızdan ayrıldı ama asla kalbimizden çıkmadı. Dünya için o sadece biriydi, bizimki içinse tüm dünyaydı."
Bir süre her gün düşündüm: Beni şimdi görmeliydi. Ama beni bir daha gerçekten görebileceğine inanmıyordum..
Tam olarak ne kadar süre düştüğümü, nasıl indiğimi ve ayağa yeniden nasıl kalktığımı bilmiyorum. Ama aniden tekrar yürümeye başladım. Daha farklı, daha dikkatli yürümeye.
Hayatın görünenden ibaret olduğunu düşünmek çok sıkıcı. Ölülerin sonsuza dek yok olduğunu düşünmek bana haksızlıkmış gibi geliyor. Yaşanan onca şey, acılar sevinçler, mutluluklar, aşklar ölenle yok olup gidecek mi? Böyle bir hayata inanmıyorum. Sevdiklerimizin ölümden sonra varlık düzeyinde bizimle birlikte olduklarını düşünüyorum. Yokluk hissini kabullenmek istemiyorum..