İnsan tanrılara mutluluğun birazını geri ödemek istiyor. Çünkü tanrıların kıskanç oldukları bilinir; ve ölümlüye bir yıl mutluluk bahşettilerse, bu borcu derhal hesaba kaydedip hayatın sonunda tefeci faizi talep ederler.
Dostluk, erkeklerle kadınların umutsuz bir arzuyla birbirlerinin kollarına sürükleyen arzudan daha güçlüdür ve hayal kırıklığından muaftır, çünkü karşı taraftan hiçbir şey beklemez.
Arzularımızın dünyada tam bir yankısı olmayışına katlanmak zorundayız. Sevdiklerimizin bizi sevmemesine ya da umdugumuz gibi sevmemesine katlanmak zorundayız. İnsan ihanete, sadakatsizliğe katlanmak zorunda; ve son olarak, ki bu bütün görevlerin en zoru, birisinin karakter ya da zeka yönünden kendisinden üstün olmasına da katlanmak zorunda.