Mayis
@Mayis19
Doğdum ,Yaşıyorum
Okuyorum,Anlıyorum...
Değistiremiyorum.
Israr ediyorum...
Ben emretmeden/izin vermeden kimse doğuramaz/üretemez
bana üçüncü çocuğunun doğumundan bahseden bir bayan tarafından güzel bir şekilde tasvir edilmektedir. İki çocuk doğurmuş bir ka dın olarak o, bu konuda kendini ehil ve tecrübeli hissediyordu. Üçüncü çocuğu için hastaneye kaldırılmıştı; gelen hemşire ise yardım etmek yerine, bebeğin başını rahme gerisin geriye tıkış tırmak üzere, dezenfekte bir havlu bulmaya koşturmuş, anneye de bebeği iteklememesini emretmişti; çünkü “Dr. Levy henüz gelmemişti.”
Reklam
İnsana alışveriş yaptırmak için UMUDU Kullanma.
isimsiz tüketicilerin
çeşitli kategorilerine göre standartlaştırılmış eşyaların
dışardan yönetilen üretimi,
gerçekçi olmayan ve
eninde sonunda da
hayal kırıklığına uğratıcı olan umutların beslenmesini sağlamaktadır.
İlerlemeyi zenginlikle tanımlayan ideoloji,
İlerlemeyi zenginlikle tanımlayan ideoloji, sadece zengin ül kelerle sınırlı kalmamaktadır. Aynı ideoloji, son zamanlara kadar ihtiyaçların çoğunun, geçimi temine dayalı bir yaşantı tarzıyla karşılandığı bölgelerde de alınıp satılamaz nitelikteki aktivitelerin değerini düşürmektedir
Nereden Nereye
II.Dünya Savaşı’ndan önce böyle bir beldeye, tüketilen toplam yiyecek miktarının %4’ünden az bir kısmı dışardan getirilirken, bu ithal da genellikle, o zamanlar iki milyondan fazla bir nüfusu barındıran on bir şehirle sınırlı kalıyordu. Bugün ise, halkın %40’ı sadece ülkeler arası pazara ulaşabildiği için hayatta kalabilmektedir.
20 yy da kimse uretmesin sadece ben üreteceğim ben satacağım.
Bütün bir tarih boyunca kötü dönemler için en iyi ölçü, satın alınmak zorunda kalınmış olan tüketilen yiyeceğin oranı olmuştu.
İyi zamanlarda ise çoğu aile yiyeceğini ya kendi yetiştirdiği şeylerden,
ya da hüner ilişkilerinden oluşan ağ içinden temin ediyordu.
19.yy’ın sonlarına kadar, dünya yiyeceğinin %99’undan fazlası, tüketicinin bir kilise çan kulesinden ya da bir minareden görebileceği genişlikteki bir ufuk içinde üretiliyordu
Reklam