RuMaysa. Ç.
@Maysa_C
Sertlik kanında var hayatın
Anladın mı hayatım?..
Türünün kötülükleri çökertmiş olsa da seni, ellerinin desteği ile yeniden kaldırıyorsun başını, yeniden açıyorsun gözlerini. Yeniden kımıldamadan yakıyorsun üzerindeki ışığı. Gözlerinin ucundaki saate kayıyor gözlerin. Ama gecenin kaçı olduğunu öğreneceğini kimi kez gölgesinin önünde kimi kez de ardında giden saniye ibresinin dönüşünü izliyor gözlerin. Saatler geçiyor.
Sayfa 46
Babanın gölgesi eşlik etmiyor artık sana. Bıraktı seni uzun süredir. Ayak seslerini duymuyorsun artık. İşitmeden, görmeden gidiyorsun yoluna. Günler boyu. Aynı yola. Başka bir yol kalmamışçasına. Başka bir yol yok artık senin için. Hesap yapmanın dışında eskiden durmuyordun hiç. Sıfırdan yeniden yola koyulmak için
Sayfa 35
Doğa adına tüm görmüş olduğun bu işte. Ayaklarının dibinde akıp giden yer. Saymıyorsun artık adımlarını. Her gün aynı sayıyı buluyorsun çünkü. Aynı ortalama günden güne değişmiyor. Yol, hep aynı yol olduğu için. Günleri sayıyor ve on günde bir çarpıyorsun. Ve topluyorsun.
Sayfa 35
Fakat ölüm olmasa ilkbahar ne olurdu ki? Ölüm, hayatın önemli bir aracı ve eğer benim için yeniden diriliş ve aşk hevesi kılığına girdiyse bu bir kandırmaca değil, iyilik ve lütuftu.
Sayfa 91
Ben ruhumun ve duyularımın mucizesine inanmak istiyorum, acı ve utanç dolu ruhumun ilkbaharıyla bu doğa mucizesini ulu saymak istiyorum; utancım, bu gec gelen konukla affedilsin
Sayfa 39