Hayatım boyunca tek bir düşünceye saplanıp kalmış, monoman insanların her türlü hep dikkatimi çekmiştir, çünkü bir insan kendini sınırladığı ölçüde sonsuzluğa da yaklaşmış demektir (...)
Virdik dil ü cân ile rızâ hükm-i kazâya
Gam çekmeziz uğrarsak eğer derd ü belâya
(Koyduk vatanı gurbete bu fikr ile çıkdık
Kim renc-i sefer bâis olur izz ü alâya)
<Terkîb-i Bend-i Meşhûr / 17. bend>