Ama o sayfaları tekrar okuyup içlerindeki o sarsıntıyı,o öfkeyi fark edince yazarın yeteneğini hiçbir zaman eksiksiz ve bütün olarak dışa vuramayacağını görüyorsunuz.Kitapları biçimini yitirecek,çarpılacaklardır.Sükunet içinde yazacağına öfke içinde yazacaktır.Karekterlerini anlatacağına kendini anlatacaktır.Kaderiyle savaş içindedir.
Ders verdiğim sınıflara "Kaçınız hamburgeri McDonald's'dan daha iyi yapabilir?diye sorduğumda,neredeyse bütün öğrenciler parmak kaldırır.Eklerim:"Peki madem daha iyi hamburger yapmasını biliyorsunuz,nasıl oluyor da McDonald's sizden daha çok para kazanıyor?"