“Bu belki de, insanoğlunun yaşamını şu an bile tam olarak anlamadığım anlamına gelebilir. Kendiminkiyle toplumdaki diğer insanların mutluluk anlayışının tamamen farklı olabileceği endişesi, bu endişeyle geçirdiğim geceler, yattığım yerde dönüp durmama, kıvranmama, çıldıracak raddeye gelmeme bile neden olmuştu. Acaba mutlu değil miyim?”
“Yıllar hayatıma kırışıklık, beyaz saç, hastalık ve unutkanlık tohumları ekerek geçip gitti. Artık hiçbir şey düşünmüyorum, düşünemiyorum; kocaman bir kedi gibi hareketsizim, aptalın teki kadar mutluyum, mevsim değişikliklerine karşı duyarsızım.”