Ben ise düşünüyorum. İşte burada saman yığınının yanında yatıyorum. Vücudumun kapladığı daracık yer, geride kalan boşluğun, benim bulunmadığım, benimle ilgisi olmayan boşluğun yanında o kadar küçük kalıyor ki! Yaşayabileceğim sürede, benden önce var olan, benden sonrada devam edecek olan, sonsuzluk ölçülünce o kadar önemsiz ki! Buna rağmen, bu bedenin içinde kan dolaşıyor, beyin çalışıyor, istekler doğuyor.. Ne saçmalık! Ne boş şeyler