Murat Yahşi
@Mecarch
Reading it is like a song that touches my soul :)
9 kütüphaneci puanı
800 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Reklam
Gökyüzünde, yıldızlar arasında parlak ay nasıl görünürse âşık da yüzlerce kişi arasında öyle görünür. O göründü mü herkesin parlaklığıı söner.
Bayezid-i Bestami’ nin meşhur bir hikâyesi vardır:
Bayezid-i Bestami bir gün öğrencilerine ders verirken yakınlardan bir köyün ağası yanlarına gelir ve küçümser gibi bakarak kinayeli bir tavırla “Siz bu sene hacca gitmiyor musunuz?” diye sorar.
Kimseden çıt çıkmaz.
Bunun üzerine ağa devam eder konuşmaya.
“Ben beşinci kez gidiyorum hacca” der.
Kendince üstünlük taslıyordur herkese. “Oralardan bir isteği olan var mı?" diye sorar alay edercesine.
“Niye hacca gidiyorsun ki?” der Bayezid-i Bestami. Benim etrafımda yedi defa dönsen de aynı şey işte.”
Ağa çok sinirlenir bu ifadeye. “Efendi, efendi!” der sesini yükselterek. "Sen ne dediğinin farkında mısın? Bu yaptığın küfre girer."
Bayezid-i Bestami gayet sakin bir tavırla karşılık verir ağaya.
“O yapı kurulalı beri Allah o yapının içine bir kere bile girmedi. Ama bu fakirin kalbinden bir kere bile çıkmadı...”
Yaradan’ı nefeste bulmak ya da nefes kadar yakın olduğunun bilincinde olmak, bedenin aldatıcılığından, faniliğinden, gösterişinden, sınırlarından özgürleştirir insanı.
Beden sınırdır, nefes sınırsızlık...
Beden gösteriştir, nefes tevazu...
Beden korkudur, nefes güven...
Beden koşuldur, nefes koşulsuzluk...
Yaradanın ruhundan üflediği ruhtur insanoğluna...
~
Güneş de her gece batıyor gibi gözükür ama aslında dönen dünyadır. Güneşin batıp çıktığı yoktur.
~
Reklam