biranda
@Mecburen65
110 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
kitabın son cümlesi
Yetmiş adım mı, yetmiş sene mi yakın bilemiyorum; yetmiş adımı ben yetmiş senede alabildim mi hiç sanmıyorum. Mesafelerin farkında değilim. Mesafelere düşünce mani. Bir an hissettim ki ben körü yederken otuz beşinci, kırkıncı adımda kırk yıllık mesafe bıraktım arkamda. Ama bunu duymak beni elli yıl geriye attı. Zaman bir şeyleri anlama mesafesi ise anladıkça fark ediyorum ki yaklaşıyorum, ama her anladığımla da mesafe açılıp erişilmez bir uzaklığa kaçıyor ve bana bir yakınlık duyurup uzaklığı veriyor. Ama zamanın ve mesafelerin farkına varacakken benden aniden uzaklaşmaları, beni fırlatıp atmaları, önce yakınlığı bulmamı öğütlüyor biliyorum, bu kadarını biliyorum, fazlasını da biliyorum ama yapamıyorum. Hiçbir şey yapamıyorum
Reklam
Hayatı anlayamamak kadınları anlayamadığını söyleyen adamın sözü kadar perişan bir ifade gelir bana. Be nabekar, kadını anlayıp da ne yapacaksın, yapacağın değişecek mi? Peki hayatı ne yapacaktım? Onu anlayayım diye psikanaliz mi öğrenecektim, Jung'ları, Laing'leri okuyup şizofreni yolculuklarına mı çıkacaktım, şeyhleri ayrı, doktorları ayrı mı etekleyecektim.
Şimdi ilim de başa bela; nefsine galip geldiğini bilirsen mağlupsun, galip gelişine sevinirsen yine mağlupsun, mağlubiyetin galibiyet olduğunu bilirsen yine mağlupsun, mağlubiyetin le galibi küçümsersen yine mağlupsun, mağlubiyetine hiddetlenirsen yine mağlupsun, mağlubiyetine galibiyet hazırlığı gözüyle bakarsan yine mağlupsun, Allah bana daha iyilerini verir diye emniyet hissedersen yine mağlupsun, bana da iyi bir şey gelmez dersen yine mağlupsun, daha evvelki geçmiş mağlupları gözden geçirir sevinirsen yine mağlupsun.
lnsan dediğimizde sanırım ne dediğimizi pek de bilmiyoruz. Başka ülkelerden, kadından, erkekten, geçmişten vs. bahsederken söylenenler birbirini tutmuyor, bazısının hoşuna giderken öbürünün canını yakıyor. Ben bugün yetmiş iki yaşındaki Aslan Bey olarak, koskoca Aslan Bey olarak insan nedir, neye denir, iyi midir, kötü müdür, gerekli midir, kim bir hayrını görüp bin şerrinde muaf olabilmiştir, bilemiyorum. Şunu diyebilirim; en iyisi en perişanıdır, en hakkı yeneni, en olup da yere düşenidir. Bunlar insanın değil de dünyanın nasıl bir yer olduğunu anlatıyor galiba. Ama anlatılanı anlıyor muyum, onu da bilemiyorum. Ne kendimden, ne başkasından bir umudum var. Umut için zaten kimse bize, yani insana yaklaşmasın vallahi perişan olur, ama tatlı adam olur. Böyle bir şey işte.
Eskiden kocakarılar dilek kuyularındaki simsiyah suya bakar bakar da en sonunda fazla bakmaktan şekiller, kıpırtılar görmeye başlar, bunları da görmek istedikleri şeylere yorarlarmış. Kendine uzun uzun bakmak da bence biraz böyledir. Üstelik nasıl her resminde insan farklı çıkıyorsa kendi içine her bakışında da başka bir şey görüp şaşabilir. Uzun uğraşlardan sonra bir an durup bakmalı o kadar.
Reklam