Mediha
@Medihaa_
Yapabildiğim kadar göz göze gelmek istiyorum satırlarla. Her paragrafı bitireceğime söz veremem. Çünkü ben, her harfin yolcusuyum. Duracağım duraklar, yürüyeceğim yollar, selam vereceğim insanlar var daha.
28 okur puanı
Mayıs 2016 tarihinde katıldı
Ölüm de yaşamdan bir parçadır...
Hepimiz belki de bir bahçıvanızdır. Toprak da kendi hayatımız. Hayır bu girişin kitabın ana fikriyle doğrudan bir ilgisi yok. Ancak henüz kapağını yeni kapatmış ve bitirdiğim tarihi de not düşmüşken öyle bir yazı belirdi satırda...
Kitap sondan başlıyor. Yani sonunu bildiğimiz, acaba sonu ne olacak demediğimiz türden bir anlatı. Roman olarak geçse de, daha çok anı türünde. Peki güzel miydi? Kesinlikle evet.
Ölümden konuşmaktan hep kaçınırız. Onu yaşayanlara duyduğumuz empati de kısa sürelidir. Acı bulunduğu yeri kavurur...
Kendimize gelince, ölümü hiç mi hiç yakıştırmayız. Buradan bakınca, hiçbir yarına sığdıramıyorum ölüm tarihimi. Saatin hiçbir hali ölüm saatime dair bir işaret vermiyor. Fakat son belli...
Kitap da bu sondan bir önceki süreçten başlayarak, vefat eden babasını ve onun bahçesini anlatıyor.
Ölümü anmak iyidir. Bizi yaşamanın verdiği sisli histen uyandırır.
Ölüme tanıklık etmek için, bir okuyun derim, naçizane...
"Görünüşe göre her ölümden sonra, her doğumdan sonra olduğu gibi, dünya yeniden başlıyor. Öyle olaylardan sonra kişisel takvimimiz değişiyor ve yeni çağlar açılıyor. Şöyle demeye başlıyorsunuz – a, bu babam ölmeden önceydi. Ya da – babam hayattayken. Ya da – iki yıl sonra... Kızım doğduktan sonra da böyle olmuştu. Dünya aniden ikiye bölünmüştü – yeni (çocuğa ait) çağdan önce ve sonra.
Reklam
Masum niyetler, her zaman masum sonuçlar doğurmaz...Edebiyat
(İnceleme spoiler içerebilir!)
İnsan cebinde hayallerinin serabı ile yaşar.
Hayalleri hep bir seraptır. Olmuş gibi ama olmaktan uzaktır...
Farklı yorumları da okuduktan sonra bu kitap bana ne kattı sorusunu sordum kendime ve ilk cevabım şu oldu:
İnsan kaldıramayacağı yükle yol almamalı. Bazen hayatımızda olan şeylerin nereye varacağını biliriz. Bunun sonucunu da ön görebiliriz. Yine de yapmaktan geri durmayız. George Leni'nin eninde sonunda bunu yapacağını biliyordu. Bildiği için de ne yapacağını en baştan planlamıştı. Elinden geleni yaptı ama sonuç değişmedi.
Belki bazen akışa teslim olmak gerekir. Leni eğer orada tutuklansaydı belki başka böyle bir kıyım olmayacaktı.
Naçizane fikirlerim bu yönde.
Kitap bir oturuşta okunuyor zaten...
Biz Modern İnsanıların Pek de Yaşamak, Demeyeceği Türden YaşamakEdebiyat
İnceleme spoiler içerebilir. Lütfen ona göre okuyunuz.
Kitabı birçok kez gördükten sonra nihayet okumaya karar verdim. Beklentim ve kitap birbirinden epey farklı oldu.
Yine de, deneyimimi sevdim. Bazı kitapların, birçoğumuzun yaşamına uzak kalan yerleri aydınlatmak gibi bir özelliği var. Bu kitap da onlardan biri...
Kitaba başladığımda Fugui karakterine çok kızdım. Bitirdiğimde ise bir acıma hissi ile veda ettim.
Sınıfsal düşüş, fakirlik, yoksulluk ve alabildiğine çok çalışmak...
Bu kitabın bende bıraktığı anahtar kelimeler bunlar olsa da, tekrardan her işte bir hayır olduğunu da size idrak ettiriyor. Mesela Fugui'nin hataları olmasaydı, sınıfsal bir düşüş yaşamasaydı uzun yaşamı olmayacaktı...
Okurken lezzet aldığımı söyleyemem. Fakat söylediğim gibi, farklı bir yaşamın penceresini aralamak insanın ruhuna iyi geliyor. İnsan, yaşamın, kendi yaşamından ve salt gördüklerinden ibaret olmadığını tekrar anlıyor.
Çukurova'nın Bir Köyünden, Bir İnce MemedEdebiyat
Kitap, Çukurova'da 5 köyün ağası olan Abdi Ağa ve yanaşması (!) olan, çocuk İnce Memed'in arasındaki vukuatlarla başlayıp epey vukuatlı şekilde ilerliyor...
Yazar bu eserinde okurları derebeyliğin karanlık yüzü ile tanıştırıyor...
İnce Memed'den üç tane daha olsaydı, acaba nasıl olurdu, diye düşünmeden edemiyorum.
Yaşar Kemal'in okuduğum üçüncü eseri. İnce Memed'in de dörde kadar sayısı var. Ancak şuanlık birinci kitap bana yetmiş durumda.
Aytmatov ve Muhteşem Kaleminden Bir Eser DahaEdebiyat
Gün Olur Asra Bedel eserinde tanıştığım ve o zaman da karakterine hayran olduğum Abutalib'in tutukluluk sürecindeki hislerini, paylaşmış bu kıymetli eserinde, Aytmatov.
Yetkili insanların, yetkilerini genişletmek için masum insanları nasıl kurban ettiklerini anlatıyor özetle kitap.
Ve elbette bununla kalmıyor. Sarı Özek İdamı efsanesine de genişçe yer vererek, tarih boyunca hep benzer muamelelerin icra edildiğine de işaret ediyor...
Bu eseri okumanız ve iyi anlamanız için, adeta bir şaheser olan Gün Olur Asra Bedel kitabını mutlaka okumalısınız.
"Bu diyarlarda trenler batıdan doğuya, doğudan batıya giderdi..."
Reklam