“Evet! Hep paradır mesele. Bu kapı ne zaman vurulsa, para için
vurulur. Hep dilemişimdir, ne olur bir kere de kapıyı açınca başka bir
niyetle gelmiş biri çıksa karşıma. Düşünüp de ufak bir armağan getiren
biri örneğin. Hani azıcık yemiş ya da birkaç fındık fıstık, getirecek şey
mi yok şu güz vakti. Belki de birkaç sap çiçek.