Mehmet muhammed özdemir
@Mehmet9
17 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
113
Bu iki adam dünyada hoşgörü diye bir şey olmadığını bilmiyorlar .İnsan kendininkine uygun olmayanı bağışlamaz.Biz, hoşgörüsü olmadığını bile bile , başkalarında kendininkinden ayrıyı bağışlamaya çalışana hoşgörülü diyoruz
Buket Uzuner'in İki Yeşil Susamuru romanı kurgu açısından bakılırsa fena sayılmayacak bir kurguya sahip .Kitabı okumaya başladığınız anda bireyin yalnızlığına direk tanık oluyorsunuz .Modern zamanlarda çocuk olmak ,kadın olmak ,erkek olmak birbirine dönüşüp iyice karmaşıklaştığı için ,cinsel kimliklerin deyim yerindeyse bir yönelisinin olmayıp üstelik başıboş olarak savrulması dikkatinizi ve zihninizi bu konu üzerinde düşünmeye itiyor .Bununla birlikte Freudyen bir bakış açısı kitabın geneline hakim .Babalarına hayran olan kızlar (rüya da bile babasıyla seviştiğini görüyor) Ya da annelerine özenen erkekler ( Annesinin intiharına özenen) kitabın başından sonuna kadar kurgunun deyim yerindeyse iskeletini oluşturuyor. Kitabın eleştirilecek bir çok yeri var mesela finali beklenenin altında ;fakat ben burda sadece bir yönünü elestireceğim beni en cok rahatsız eden yeri .Kitabın içindeki bütün kadınlar geleneksel cinsiyet kimliğine savaş açmış ,aile ya da kutsal olan değerleri önemsemeyen ve şehir romantiği sayılacak erkeksi kadınlar .Kitap türüm türüm feminist ideoloji kokuyor diyebilirim .Hatta o kadar ki ,erkekler bile kadınsı
Kıskançlıkla nazar arasında benzer bir kimya olduğunu anlatmıştı birisi. İkisi de negatif elektronlar saçar çevreye. Tek farkı ,birincisi sahibine ,ikincisi yöneltildiği kişiye zarar verir , demişti .
Adlar, yalnızca sembollerdir.Ve biz yaşantımız boyunca sembollerin ardından koşarız