Yok oluşu hissediyorum adım adım
Önce insanlar
Sonra hatıraları
Ve tüm güzel günleri
Ve güzel günlerimi
Yok oluşu hissediyorum
Sanki bitenler tekrar başlamayacak gibi
Solan çiçekler tohum bırakmamış gibi
Ve en çok da insanlar duygusuz kalmamış gibi
En çok da yavaşlık can yakıyor
Bir anda tetiğe basmak yerine
Jiletle tek tek yüzülüyor yüzlerim
Sizi kırmamak için sakladığım gözlerim çıkarılıyor yuvalarından
Ve bu sefer suçlusu ben değilim bu günahın
Hep suçlanıyorum
Her suça şahit olan gibi
Gözüyle göremediği suçları ruhuyla duyan gibi
Ve gözünü kapatıp kanı koklayanlara rağmen
Hiç ciddiye alınmıyorum
Her an güldüğüm için sanırım
Siz bir de ruhumun aynasından izleyin beni
İçerisi dışarıdan daha karanlık
Ve ben yalnızca kendime körüm
Sözlerim yetmiyor
Sözlerim yetmiyor derdimi anlatmak için
Küçük, akıllı bir çocukken daha; yeryüzünün bir yerinde bir deli gördüm. Bir akıllısın düşeceği bir çukura gülüyordu içini. Çırpınan, acı bir cümle sarkıyordu dişlerinin arasından
- DOĞUMUN KARNINDA HAYAT, SANCILI BİR ÖLÜM BEKLEYİŞİDİR.