Yalnız başımayken içimdeki bazı dizginleri bırakıp insanları sevebileceğimi hissediyorum ama onların bulunduğu ortama girdiğim an bütün kapılarım kapanıyor.
Doğası gereği vahşi ve huysuz olanlar bile yeterince sevgi gördükleri zaman sakinleşir .Sevgiyle yaklaştımızda sakinleşmeyecek hiçbir canlı yoktur.
Seneca