Gece uzun…
Ve içinde sen yoksun.
Dakikalar, sensizliğe inat uzuyor,
Saatler kırık, zaman durmuş gibi.
Yastığımda izini arıyorum,
Sesin duvarlara çarpmıyor artık,
Ve ben…
Karanlıkla değil, yokluğunla baş edemiyorum.
Gece uzun,
Ama sen bir “geliyorum” desen,
Sabah olur içime anında.
Cuma Bozkurt