Yalan akardı bütün insanların yüzlerinden, dudaklarından. İğreti selamlar, içten pazarlıklı hatır sormalar, sahte gülüşler yalnızlığımı büyüttükçe büyütür, beni karanlıklarının en koyusuna doğru iterdi.
Her zamanki gibi arabacı Ivan'a kızacağım, her zamanki gibi tartışacağım, yerli yersiz düşüncelerimi söyleyeceğim, ruhumun en gizli köşesiyle başkaları, hatta karımın arasında bir duvar olacak, her zamanki gibi kendi korkularım yüzünden suçlayacak ve bundan pişmanlık duyacağım, neden dua ettiğimi akıl yoluyla anlamayacak ve dua edeceğim, ama hayatım, tüm hayatım, başıma gelebilecek her şeyden bağımsız olarak hayatımın her dakikası, eskiden olduğu gibi anlamsız olmamakla kalmayacak, bu hayata katabilecek güçte olduğum iyiliğin kesin anlamına sahip olacak.
Sayfa 1062 - İş Bankası Hasan Ali Yücel klasikleri·Kitabı okudu