Mel
@Mel5
128 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Bu kavramlara yakından bakılırsa görülür ki, bu kavramlarda yalnız bilginin neliği değil, bilgi nesnesinin neliği de kaybolmuştur. Ama bilgi nesneye bağlıdır, ona yönelir; nesne kavranmalıdır, tüm verilmişlik nesneden kaynaklanır ve her türlü bilimsel kavrayış nesneye nüfuz etmeye çalışır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İşaret ve işaretlenen arasındaki ilişki, genellikle, daha sonra göreceğimiz gibi, göz otunun yaprakları üzerindeki göz biçimli lekeler ve bu otun gözleri tedavi edici gücü arasındaki türden bir benzerlik ilişkisi olarak anlaşılmaktadır. İşaretin arketipinin, Kunst Signata nın her şeyden önce dil oluşu, bu benzerliğin fiziksel bir şey olarak değil de, maddi olmayan ve analojik bir modele göre anlaşılmasını zorunlu kılar. Maddi olmayan benzerlikler arşivine bekçilik eden dil, aynı zamanda işaretlerin hazine sandığıdır.
...
İşaret özde yer alır ve sessiz kalan, dilsiz ve anlaşılmamış bir lavtaya benzer, ancak biri onu çalarsa, işte o zaman anlaşılır... doğanın göstergesi de böyledir, figüründe dilsiz bir varlıktır... İnsan ruhunda işaret her varlığın özüne göre yapay olarak hazır halde bulunur ve insanın tek eksiği aleti çalabilecek ustadır.
...
Görünür tüm dış dünya tüm yaratılanlarıyla birlikte, ruhsal iç dünyanın bir göstergesi [Bezeichnung] ya da bir figürüdür [Figur], içte olan her şey,neyleme geçip gerçeğe dönüştüğü anda [in der Wirkung ist], dış karakterini alır.
HORKHEIMER— Her şeyin iyi olmasını sağlayacak şey çalışmadır elbette. Ama çalışma tanrı mertebesine yükseltilerek içi boşaltıldı.
ADORNO— Nasıl oldu da çalışma kutsallaştırıldı? Çalışma hayatin zorunluluklarının üstesinden gelmek için, insanlığın yeniden üretimi için vardır. Çalışmanın başarısı çabayla sorunlu bir ilişki içindedir. Çalışma kesin, garantili bir biçimde çalışanların hayatını yeniden üretmiyor, onları çalışmaya ikna edenlerin hayatını yeniden üretiyor sadece. İnsanları çalışmaya razı etmek için emeğin kendinde şey olduğu safsatasını yutturmak gerekir.
ADORNO— Çalışma nasıl kendi kendinin amacı haline geldi? Kapitalist toplumdan çok daha önce olmuş bu. Muhtemelen başlangıçta bir taraftan toplum çalışmayla kendini yemden ürettiği, ama öte taraftan her bir durumda somut çalışma ile yeniden üretim arasındaki ilişki saydam olmadığı için. Toplumsal çalışmada insanlar çalışmanın ne için iyi olduğunu unutmak zorundalar. Çalışmanın soyut zorunluluğu, çalışmaya başlı başına değer atfedilmesinde buluyor ifadesini.
HORKHEIMER— Bir amacı olsun ya da olmasın, insanların çalışmaktan doğal olarak haz aldığını sanmıyorum. İnsanın durumu, bir şeyler öğretilmek istenen bir köpeğinkine benzer kökende. Önceki haline geri dönmek ister insan. Çalışmak zorunda olmamak için çalışır. Çalışmanın şeyleştirilmesi, çocukluğun daha yüksek bir düzeyde yeniden elde edilmesi sürecinde bir aşamadır.
...
ADORNO— Teori ile pratiği birbirinden ayırmanın yanıltıcı bir tarafı olduğunun görülebildiği bir noktaya geliyoruz. Bu iki momenti birbirinden ayırmak esasen ideolojidir.
....
HORKHEIMER— Bizim lanetli görevimiz, düşünceyi doğru pratik ile evlendirmek.
-Max_Horkheimer_Theodor_Adorno797.jpg){kind=small}
Puan vermedi·72 syf.·
6 günde okudu
·2022 96. kitabı
-Max_Horkheimer_Theodor_Adorno797.jpg)