Mel
@Mel5
128 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Varım, ey kaygılı. Duymaz mısın,
koşarım bütün duyularımla sana, bak?
Yüzünün çevresinde uçarlar apak
duygularım, kanatlanır da ansızın.
Ruhumu görmez misin, durur yoğun, yakın
sessizliğe bürünmüş, önünde tam?
Olgunlaşmaz mı bakışında Mayıs duam,
bir ağaçta olgunlaşırcasına?
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Puan vermedi·176 syf.·
26 saatte okudu
·Okunma: 20 Mart 2022 14:11
·2022 21. kitabı
Çok uzun süren olaysız geçen dönemler olduğu gibi, çok çok nadiren de olsa "dünya yüzeyinde devrimler" yaşanıyor. Bu devrimlerin nedenleri, belirleyebildiğimiz ölçüde, oldukça çeşitli görünüyor: Ordovisyen sonu yok oluşunda buzullaşma, Permiyen sonunda küresel ısınma ve okyanus kimyasındaki değişiklikler, Kretase'nin son saniyelerinde bir asteroit çarpması. Şimdiki yok oluşun ise yepyeni bir nedeni var: Ne bir asteroit ne de büyük bir volkanik patlama; sadece “çelimsiz bir tür." Walter Alvarez'in dediği gibi, "Şu anda kitlesel bir yok oluşa insanların neden olabileceğini görüyoruz."
Apayrı bu olayların ortak özelliği değişimdir; daha net konuşmak gerekirse, değişim hızıdır. Dünya türlerin uyum gösterebileceğinden daha hızlı değişirse, çoğu yok olacaktır. Değişim aracı ister alevler saçarak gökyüzünden düşsün, ister Honda' sına binip işine gitsin, durum aynıdır. İnsanlar daha fazla özen gösterirlerse ve daha fazla fedakârlıkta bulunmaya istekli olurlarsa, mevcut yok oluşun engellenebileceğini savunmak tam olarak yanlış olmaz; yine de verilen mesaj yakalanamamış olur. İnsanların özen göstermesi ya da göstermemesi önemli değil. Önemli olan, insanların dünyayı değiştiriyor oldukları.
Bu kapasite modem çağdan önce de vardı ancak, elbette, modern çağ bu kapasitenin kendisini tam olarak ifade ettiği zaman oldu. Aslında bu kapasiteyi bizi insan yapan niteliklerimizden ayırmak muhtemelen mümkün değildir: Tatminsizliğimiz, yaratıcılığımız, sorunları çözmek ve karmaşık görevleri yerine getirmek için işbirliği yapma becerimiz. İnsanlar doğal dünyayı temsil eden işaretler ve semboller kullanmaya başlar başlamaz, o dünyanın sınırlarının ötesine geçtiler. "Pek çok bakımdan, insan dili genetik kod gibidir" diye yazmıştı Ingiliz paleontolog Michael Benton. "Bilgi saklanıyor ve
