Benim yazmak istediğim çok şey hissedebildiğim çok az şey var kalbim kusurlu bir kere
Bitmek bilmeyen bi gururum var bana bir hiç gibi davranılmasına rağmen kendimi bir görmeye çalışan bir ruhum var
Ben ölmek istiyorum ama yaşamdan da intikamımı almak
Hem çelişkilerle dolu zihnim hem de çözülmüş sarmaşıklarla dolu bir yığın
Bilmiyorum ne olacak halim kime/neye varacak kalbim
Tek bildiğim şeyse bu yalnızlığımın bir gün beni ensemden yakalayıp zincirlerine hapsedeceği gerçeği
Ve gerçeğin hepimizi bir gün yok edeceği…
-Anonim
“ İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rasgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar. “