Yalan söyleyemem sana; kitapları insanlardan daha çok seviyorum ben. Çünkü onlar kırmıyorlar, onlar canımı yakmıyor, onlar hatamı aramıyorlar, onlar kıymıyorlar insanlar çok kırıyor, insanlar çok yakıyor ve hep kıyı yiyor insanlar. Ben de onun için insanlardan kaçıp kitaplara sığınıyorum.
Senin gücün bir tek kendi sınavına yeter. Kendi yolunda yürümeye yeter. Başkasının yolunda sadece izin verildiği kadar yürüyebilirsin. Hem nereden biliyorsun, müdahalenin doğru olduğunu? Olan olmuş. Sen olmuş olanı beğenmiyorsun, kendi yorumunla değiştirmek istiyorsun.

Yaradan bazılarımızı çıkarır ama istisnasız hepimiz kulları yoluyla konuşur. Bazılarının tekamülü için vesildir bazen hem de öyle olduğumuzu hiç bilmeden. Bu nedenle iman kimdedir vesile nerededir, Şifa kimin dilindedir bunu bilemeyiz. Belki sırtımızı dönmeyi, Selamı kesmeyi düşündüğümüz kişinin bir cümlemizi hayatı değişecek ve biz de sırf buna vesile olduğumuz için ahiretimizi kurtaracağız. Yaradan her zaman şifalar iyilerin eline, diline saklamaz bazen şifa kötü ya da eksik bildiğimiz dedir.