Gündelik yaşam sahnelerini kuru anlamlardan, güdük hikmetlerden ibaret görmek insanın kainat içerisindeki özel konumuyla bağdaşmayan bir durum olduğu için insanın kendine yaptığı bir hürmetsizliktir de.
Kader, insanın iyilikleri ve başarıları kendinden bilmemesi ve gurura kapılmaması; cüzi irade ise kötülükleri ve sorumlulukları üzerine alması için imanın şartları arasına girmişken, insan tam aksini yapmakta, iyilikleri kendiyle, olumsuzlukları kaderle iliskilendirip takdiri ilahi diyerek, kader ilmini suistimal etmektedir.