Her sakat ve kusurlu yaratığın kaderi;
sadece ona eziyet eden şeyden korkunç şekilde acı çekmek değildir.
Aynı zamanda normal şekilde olanların saklama gereği duymadığı rahatsızlıktan da azap duyarlar !!!
Doğa bizi kanunlarının düzenliliğine öyle bir alıştırmış ki aşina olduğumuz uyumdan en ufacık bir sapma bile tiksindirici ve korkutucu görünüyor.
Yaratıcının her bir hatası, nefret duygularımızı körüklüyor.
Hiçbir çaresinin olmadığı bir adaletsizlik bu..
Tanrı sustuğunda zaman durur, ışık karanlığa döner, gündüz geceye ;
Evrendeki tüm dünyalarda yaratılıştan önceki kaos günleri hüküm sürer.
Hareket eden artık edemez, nehirler akmaz , çiçekler açmaz..
Hiçbir faninin kulağı Tanrı’nın sessizliğine dayanamaz, hiçbir faninin yüreği; içinde Tanrı’dan başka bir şeyin olmadığı bu muazzam boşlukta atmaya devam edemez,
ve hayatların hayatı olan O bile sessizleştiğinde artık canlı kalamaz..