Melek
@MelekWhoLurveMythos
Beklemek ve umut etmek.
27 Temmuz
108 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Richard Papen kaydolduğu üniversitede, bir Antik Yunanca profesörü olduğunu ve kendisinin çok az sayıda öğrenci kabul ettiğini öğrenir. Bu öğrencilerin (Henry, Bunny, Charles, Camilla ve Francis) dışarıdan gözüken dokunulmaz havası ve öğretmenin bölüme kabulü için sunduğu tuhaf istekleri ile iyice meraklanan Richard, bir şekilde bu küçük kitlenin içine dahil olmayı başarır. Fakat zaman geçtikçe, hiçbir şeyin gözüktüğü gibi olmadığını anlar. Bulunduğu noktada, artık işler çığırından çıkmıştır çünkü bir cinayet bile söz konusudur. Ve artık o da, diğerleri gibi bu sırla yaşamak zorundadır.
☾ ☾ ☾ ☾ ☾
Öncelikle söylemeliyim ki, büyük bir beklentiyle başladım kitaba. Fakat düşündüğüm etkiyi bulamadım. Evet biliyorum, yüksek beklenti çoğu zaman buna sebep olabiliyor fakat bence bu kitapta bir şeyler gerçekten eksik. Yazarın kalemi oldukça güzel aslında, kolay da okunuyor. Ama olay örgüsü beni tatmin edemedi. 'işte bu ya!' dedirten bir gizem, bir çözümleme, bir şaşırtma ya da buna benzer bir şey yaşamadım, ki hep bu anın beklentisi içindeydim. Üstte de bahsettiğim gibi, ortada bir cinayet var mesela. Ama daha kitabın başından kimin ne olduğunu, ne yaptığını kabataslak bile olsa biliyorsunuz. Bu noktada benim için 'gizli' pek bir şey kalmıyor kitapta. Ki olayları ağzından okuduğumuz Richard da bence oldukça pasif kalıyor hikaye içinde. Ana karakterlerden gizlenen şeylerin olması romanlarda olan bir durum fakat en azından kitabın sonunda bunların sebeplerini o karakterle birlikte bizler de öğreniriz değil mi? Ben bu sorularımın cevaplarını da alamadım. Bunun beklentisiyle sona kadar geldim ama ellerim bomboş kaldı...
Karakterlerin birbirleri ile ilişkileri de karmakarışık. Bahsi geçen duyguların bize yansıdığı yerler de yok. Sadece öylece oluverdiğini öğrendiğimiz hisler
Melek isimli okura yanıt verildi
Melek
erge anlıyorum, rica ederiim 😇😇✨️✨️
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Richard Papen kaydolduğu üniversitede, bir Antik Yunanca profesörü olduğunu ve kendisinin çok az sayıda öğrenci kabul ettiğini öğrenir. Bu öğrencilerin (Henry, Bunny, Charles, Camilla ve Francis) dışarıdan gözüken dokunulmaz havası ve öğretmenin bölüme kabulü için sunduğu tuhaf istekleri ile iyice meraklanan Richard, bir şekilde bu küçük kitlenin içine dahil olmayı başarır. Fakat zaman geçtikçe, hiçbir şeyin gözüktüğü gibi olmadığını anlar. Bulunduğu noktada, artık işler çığırından çıkmıştır çünkü bir cinayet bile söz konusudur. Ve artık o da, diğerleri gibi bu sırla yaşamak zorundadır.
☾ ☾ ☾ ☾ ☾
Öncelikle söylemeliyim ki, büyük bir beklentiyle başladım kitaba. Fakat düşündüğüm etkiyi bulamadım. Evet biliyorum, yüksek beklenti çoğu zaman buna sebep olabiliyor fakat bence bu kitapta bir şeyler gerçekten eksik. Yazarın kalemi oldukça güzel aslında, kolay da okunuyor. Ama olay örgüsü beni tatmin edemedi. 'işte bu ya!' dedirten bir gizem, bir çözümleme, bir şaşırtma ya da buna benzer bir şey yaşamadım, ki hep bu anın beklentisi içindeydim. Üstte de bahsettiğim gibi, ortada bir cinayet var mesela. Ama daha kitabın başından kimin ne olduğunu, ne yaptığını kabataslak bile olsa biliyorsunuz. Bu noktada benim için 'gizli' pek bir şey kalmıyor kitapta. Ki olayları ağzından okuduğumuz Richard da bence oldukça pasif kalıyor hikaye içinde. Ana karakterlerden gizlenen şeylerin olması romanlarda olan bir durum fakat en azından kitabın sonunda bunların sebeplerini o karakterle birlikte bizler de öğreniriz değil mi? Ben bu sorularımın cevaplarını da alamadım. Bunun beklentisiyle sona kadar geldim ama ellerim bomboş kaldı...
Karakterlerin birbirleri ile ilişkileri de karmakarışık. Bahsi geçen duyguların bize yansıdığı yerler de yok. Sadece öylece oluverdiğini öğrendiğimiz hisler
Melek
Yorumlarınızın neredeyse hepsine katılıyorum. Bende gerçekten arka kapakta anlatıldığı gibi çok daha gizemli ve ritüel dolu, antik Yunan kültürünün daha çok bulunduğu bir olay örgüsü olmasını isterdim. Zira arka kapakta yazanlar, kişinin kitap'a olan beklentisini yükseltmek için yazılmış gibiydi. Öyle ki, bunny'nin cinayetinin bir ritüelin parçası olabileceğini bile düşünmüştüm başında. Ayrıca Richard'ın bütün kitap boyunca aşırı pasif bir konumda kaldığını düşünüyorum. Ortada sürekli olarak açılmayan, üstü kapalı anlatılan sırlar vardı ve hiçbiri tam anlamıyla açıklığa kavuşturulmadı. En azından final bölümünde bari açıklanmış olması gerektiğini düşünüyorum. Ve kişilerin birbirleriyle olan ilişkileri çok karışıktı. Daha eleştirilecek veya yorum yapılacak çok şey olduğunu söylemeden edemeyeceğim ancak siz zaten bunları yapmışsınız. Güzel bir inceleme olmuş. 😊
“Ben buradayım, sevgili sanatsever, sen neredesin acaba?”Edebiyat
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/C3nbk4Qt_Tb
Bir ressamın anlaşılmak konusunda Oğuz Atay'a benzemesi mümkün müdür? O halde gelin sizle sanatın Oğuz Atay'ını konuşalım...
Bu incelemenin yorumlar kısmındaki her yoruma karşılık olarak size harika tablolar önerdim. Bu yüzden öneri almak için yorumlara bakmayı unutmayın.
Sanatçıları anlamanın biyografi niteliğinde eserler okumaktan geçtiğini düşünüyorum. Bu kitaptaki mektuplar Van Gogh'un eserlerini o kadar iyi açıklıyor ki, işçilere ve çalışma eylemine saygı duyuşunun bile Tanrı'ya hizmeti yücelten İncil kıssalarından geldiğini bu kitap sayesinde öğrendim.
Van Gogh’un kardeşine yazdığı mektupları okurken kendisinde inanılmaz bir hedefe adanmışlık hissettim. Eğer bir gün kendinizi kötü ve mental olarak düşmüş hissederseniz bence bu kitabı okuyup tekrar ayağa kalkabilirsiniz. Bu yüzden gerçekçi olmayan kişisel gelişim kitaplarından çok daha iyi bir kitap bu bence. Hem de her yaşa uygun!
Bu kitapla birlikte tablolarının içinden çıkacakmış gibi yaşayan çizimlerinin sebebini de öğrenmiş oldum. Van Gogh, hayatı her şeyin bütünleştiği ve karıştığı bir arena olarak görüyor. Bu yüzden nesneleri birbirinden ayrı olarak değerlendirmek yerine hepsinin birbiriyle karıştığı ve böylece bütünleştiği bir çizim tarzını tercih ediyor. Aynı hayatın kendisi gibi, değil mi?
Bu kitapta genel olarak Van Gogh'un ilk resim taslakları ve kardeşiyle mektuplaşmaları olsa da, kendisini gerçekleştirmek için durmadan uğraşan bir insanı da görüyoruz. Hayal kırıklıkları, sevinçleri, hüzünleri ve arzularıyla eksiksiz bir insan duruyor karşımızda. Yine de onu ölümüne doğru sürükleyen esas kaygıyı da satır aralarında okuyabiliyoruz: Anlaşılmak.
Van Gogh'un yaşadığı
Melek
Yine çok güzel bir inceleme olmuş, van gogh'un eserleri hep ilgimi celbetmiştir. Kitap da okuma listemdeydi, yakın zamanda satın alıp okumak için sabırsızlanıyorum çünkü tablolarını hangi duygularla süslediği gibi düşünceler merakımı uyandırıyor. 😊
Bu ekran görüntüsü sizin için bir anlam ifade etmiyor biliyorum. Ama benim için çok şey ifade ediyor. Tam bir yıl önce bugün arkadaşımı son kez gördüğüm yer… Normalde her buluşmamızda mutlaka fotoğraf çekilen biz bu sefer nedense fotoğraf çekilmeyi unuttuk. Görüştük, tam burada ayrıldık, ayrıldıktan sonra ilk kez fotoğraf çekilmediğimiz aklıma geldi ve üzüldüm. Neyse, dedim sonra. Zaten hep buluşmayacak mıydık bundan sonra, daha fazla birbirimizi görmeyecek miydik zaten? Önemli değildi, bu sefer böyle olsundu. Olmadı. Buluşamadık. Keşke daha sıkı sarılsaydım sana o gün Nagehan, keşke daha fazla kalsaydım yanında. Bazen rüyalarıma giriyorsun, yetmiyor… Seni çok özlüyorum…
Melek
Başınız sağ olsun, arkadaşınıza Allah'tan rahmet, size de sabır dilerim.
