Hâlâ içinde bir yer sessizce acıyordu, ama iyi şeyler vaat eden bir acıydı bu: Tamamen kapanmadan önce kabuk tutarken yanan yaralar gibi sıcak ama yumuşacık bir acı.
"Ve onların hayatıyla benim hayatımın aslında aynı olduğunu; bu büyük ve devasa yaşam aslında sevince doymuyor, sadece sevgiyi kavrıyor ve vermeyi kapsıyordu."