Hayatında büyük pişmanlıklar olan bir insan olarak, bir umut, benim düşündüklerime bir teselli olacağına inanarak başladığım bir kitaptı. Her bölümde kendime ayrı bir pay biçtim. Belki ben de bazı insanla birlikte olsaydım, o insanlara daha sıkı sarılsaydım ya da farklı bir mesleği tercih etseydim, belki de kısa bir vakit geçirmiş olsam dahi o insanların hayatına bir faydam/zararım olacağının farkında olsaydım farklı yollar çizebilirdim diye çok düşüncelere daldım. Çok zor okuduğum, beni çok derinlere daldıran bir kitap oldu. Çok canımı yakarak okuduğum birçok bölümü. Çoğu bölümün başında "Bak mükemmelsin, daha ne istiyorsun?" dedim. Sonra kendimi karakterin yerine koyup düşündüm tüm olayları. Yaşanılan hayatların hepsi dolandırıcılıktı aslında o sahnelerde. Mükemmel hayatlara ulaşılmış olsa da acısı çekilmemişti. Düşünüldüğünde hiçbir zaman acı çekilmeden mükemmel yakalanılamaz. Kitaba yorumum ise sonu baştan tahmin edilebilir olması ama okuyucunun beklentisi benim gibiyse kesinlikle tatmin edilebilir bulunacağı yönünde. Sonunun beklenmedik, olağanüstü farklar yarattığını söyleyemem ama insanı bir nebze gaza getirebileceğini düşünüyorum.