Melike

Melike
@MelikeAzra_
Bir gün gelir de unuturmuş insan En sevdiği hâtıraları bile Bari sen her gece yorgun sesiyle Saat on ikiyi vurduğu zaman Beni unutma. Çünkü ben her gece o saatlerde Seni yaşar ve seni düşünürüm. Hayâl içinde perişan yürürüm Sen de karanlığın sustuğu yerde Beni unutma. O saatlerde serpilir gülüşün Bir avuç su gibi içime, ey yâr Senin de başında o çılgın rüzgâr Deli deli esiverirse bir gün Beni unutma. Ben ayağımda çarık, elimde asâ Senin için şu yollara düşmüşüm Senelerce sonra sana dönüşüm Bir mahşer gününe de rastlasa Beni unutma. Hala duruyorsa o yeşil elbisen Onu bir gün yalnız benim için giy Saksındaki pembe karanfilde çiğ Ve bahçende yorgun bir kuş görürsen Beni unutma.
Edebiyat
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Ne gariptir şu ayrılık günleri Bir dosttan da, düşmandan da ayrılsan Nedense bir tuhaf oluyor insan Derin bir sızı giriyor içeri Son bir defa bakarken caddelere Dükkanlara, evlere, kahvelere Hatıra yüklü kervanlar geçiyor Dolu dolu gözlerinin önünden Bu son yadigar mı bir ayrılık gününden Ne unutulmaz zamanlar geçiyor Ağır ağır biz farkında değilken Gökler masmavi, yaprak yemyeşilken Sen istediğin kadar unutulmaz de Bu son dakika, bu vakitsiz yağmur Unutulur, azizim unutulur Başka ne yapılır böyle bir günde Kapanan bavul, çivilenen sandık Ve sonra kuru bir 'Allaha ısmarladık!'
Edebiyat
“Ömrüm seni sevmekle nihayet bulacaktır.”
Edebiyat

Melike

, bir kitap okudu
Puan vermedi·184 syf.·
14 saatte okudu
·
Okunma: 08 Eylül 2024 05:41
·
2024 16. kitabı
Io Sakisaka
8.9/10 · 251 okunma