Melike Ayar
@MelikeGuler
62 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Reklam
Gerçekten, deliler daha mı özgürdür? Delilik; toplum tarafından çoğu zaman dışlanma sebebi olarak görülmüş. Deliler, normalleştirilmeye çalışılmış ya da toplum tarafından dışlanmıştır. Peki normal nedir? Paulo Coelho, kitapta bunu şöyle açıklamıştır: “Normallik fikir birliğinden başka bir şey değildir. Yani, çoğunluk bir şeyin doğru olduğunu düşünür, dolayısıyla o şey doğru –normal– olur.” Bu durumda aslında farklı olanların deli sayıldıkları fikrine varmıştır. Eserde bu farklılığın aslında olması gereken yani doğal olan olduğu vurgulanmaktadır. Hatta yazar, biraz daha ileri giderek; herkes gibi olma çabasını doğaya aykırı bulmuştur. “İnsanlar doğaya aykırı davranıyorlar, çünkü farklı olmaya cesaret edemiyorlar…”
Veronika, yirmi dört yaşında yaşamındaki tekdüzelikten sıkılıp intihar eder. Ancak gözlerini açtığında kendini Villete isimli akıl hastanesinde bulur. Başlarda yaşıyor olmaktan mutsuzluk duyup hayatına son verme isteği devam eder. Ancak sonra, zaten kısa bire süre içinde öleceğini öğrenir ve hayatı bu noktada değişmeye başlar. Burada, ölmek isteyen birinin bile bu ölümü ani olduğunda kucaklarken, günden güne öleceğini öğrendiğinde psikolojik olarak ne kadar zorlandığını görüyoruz. Bununla birlikte bu genç yaştaki ölümden haberi olan diğer deliler de bir değişim içine girmiştir. İnsan, hayatın geçiciliğini ve ölümün aniliğini ensesinde hissettiğinde, yaşama daha bir sıkı tutunup her anını anlamlandırmaya çalışıyordu. Karakterlerimizin hayatları da bu hususta bir değişim içine girmiş ve kendileri için daha iyisi ve daha fazlasını isteyerek yaşam hevesiyle dolmuşlardır. Bu değişime baktığımızda; insanın gerçek benliğini, kendinden bile sakladıklarını ortaya koyduğunda nasıl da özgür ve rahatlamış hissettiğini görüyoruz. Bu herkes için mümkün olsaydı nasıl olurdu
Reklam