Eğer kendi kendime kalsam, gözlerimi kapar, kendimden geçer ve belki bir daha uyanmamacasına, sonsuz bir derinliğe dalmak, gömülmek isterdim. Bu boş, manasız yolculukta, bu boş manasız perişanlık içinde, gözlerimi kapamak, kendimden geçmek ve bir daha uyanmamak?..
Bu ne kadar yerinde bir son olurdu...
Şevket Süreyya AydemirToprak Uyanırsa