Melike Demirci
@Melikedem
-Bedenin ağırlaşıyor, görüyor musun?
+Yer çekimine meydan okuyorum.
-Aşağı mı iniyorsun?
+Ah bir dile getirebilsem. Kelimelere dökebilsem. Ah bir çıksa, bir çıkarabilsem.
-Bedenin
+Buradayım, burada mıyım? Bu beden?
-Bedenin irileşiyor.
+Göklere meydan okuyorum.
-Fazlasın, fazlasısın, fazlalaşıyorsun.
Reklam
Ben karıncayım.
Evet hani şu üstüne basılan.
Karıncayım ben.
Omurgası fazlalıktan kabuklaşan.
Karıncayım ben.
Başkasının kırıntısını baş tacı eden.
Karıncayım ben.
Yerin altından gelip dağın zirvesine basan.
Karıncayım ben.
İsmi sadece küçük olan.
Hissedilerek söylenenler yalnız gelmezler. Önlerinde ve arkalarında bir sürü anlamsız cümle olur. Önemli olan hepsini elekten geçirip doğru olanları bulmaktır.
Yine ben.
Yine ben kurdum hayalimi.
Sen aynama baktığında,
Anlaşılmıştım sanmıştık.
Yine ben, yine ben, yine ben.
Zihnimin magmasından gelen toz bulutu,
İkiz insan kafasıydı, iki göze dönüştü.
Yine ben kurdum hayalimi.
Dönüşümün tam ortasındaydı
Uyandırdı çakılmış olanı.
Yine ben kurdum hayalimi.
Bir ritim tutturdum.
Bilmem kaçıncı aynı tınıyı dinliyorum.
Bir an yakaladım yakalanması zor olan.
Önce kovalanması gerek.
Kovalarsam kaçar diye dehşet doluyum,
Korkuyorum.
Bir ritim tutturdum.
Oyunun dışındayım, çok uzağındayım.
İçeri giremiyorum, girmek istemiyorum.
Bir ritim tutturdum.
Buralarda bir yerlerdeyim,
Burada değilim.
Reklam