Hayat budur işte. Hep giden birileri olur. Ne yürek unutur ne özlemler ölür. Bunlar sevgimizde yaşamaya devam eder. Ama birileri, zamanı geldiğinde gitmek zorundadır.
Baba dediğin böyle olur. Bütün gün deli gibi çalışmış, yorgunluktan tükenmiş ama yine de günün nasıl geçti diye sormaya, iyi geceler demeye gelmiş. Baba dediğin böyle olur.
Kişinin kendi deneyimlerinden pişmanlık duyması, kendi gelişimini durdurmak demektir. Kişinin kendi deneyimlerini inkâr etmesi, kendi yaşamının dudaklarına bir yalan koymaktır. Bu, ruhun inkârından başka bir şey değildir.