Bazı kitapları bitirmemek için yavaş yavaş okursunuz, her cümlesini sindirmeye, her satırın üzerinde vakit geçirmek için zaman yaratırsınız kendinize. Kısa bir kitapta olsa upuzun bir yoldan geldiğimi hissettim sonuna geldiğimde. Bu hissi her kitap yaşatmaz insana, ben de uzun bir süre sonra bu hissi yaşadım. Her cümlenin altını çizmek, üstünde durmak istedim. Çünkü bu cümleler bireylerin hayatında eksik yanlarını düşündürmeye davet ediyor. Eminim ki her okuyucu kitabı okurken kendini bulduğu bir cümle, bir paragraf vardır. Kendimizi bulduğumuz bu paragraflar, eksikliğini en çok hissettiğimiz boşluğumuzdur aslında. Kitabı bitirdiğimde kendimi, hayatı sorguladığım gibi çok şey de kattım. Bir kitaptan daha fazlası diyebileceğim bu kitapta hayatın anlamını, insan yaşamını oluşturan unsurları kısacası insan özünün felsefesine dayanan bir kitap okudum. Bizim kendimizi bulmak adına, hangi yola girmemiz gerektiği hakkında bilgi vermek değil de bu yolu nasıl bulmamız gerektiği hakkında fikir oldu. Okurken hayatınızı ve insanları sürekli sorgulayacağınız, düşüncelerinizi yeniden ölçüp biçeceğiniz öğütler ile dolu. Hiç bitmemesini istediğim bu yolculuğun daha uzun olmasını, daha doğrusu hiç bitmemesini isterdim. Her kitapta cümleler çizersiniz ama o cümlelerden herkes ders alamaz. Bu kitap, felsefesi ve öğreticiliği ile her bireyin okuması gereken başucu kitaplarından biri olmalı. . "İnsan uzaklaşamadığı sürece gerçekten nasıl yakında olabilir?" "Konuşan ben miydim? Ben ayrıca bir dinleyici de değil miydim?" " Zamanı, kıyısında oturup akmasını seyredeceğiniz bir dere yaparsınız. Oysa içinizdeki zamansızlık, hayatın zamansızlığının farkındadır. Dünün, bugünün hatıraları; ve yarının, bugünün rüyası olduğunu bilir. " " Neşeliyken kalbinizin derinliklerine bakın; sizi şu an

Edebiyat