Melis
@Melisgul
Çıkmaz dediğin sokağa ülke kurdum.
Çukurova Üniversitesi
İstanbul
Belçika, 13 Mart
923 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Beyinde ampul yakan
Pia Mater, sinirbilimsel gerçekleri kurgusal bir hikâyenin içine ustalıkla yerleştiren bir nöro-roman. Serkan Karaismailoğlu, daha önce popüler bilim kitaplarıyla tanıdığımız bir nörobilimci olarak burada bilimle edebiyatı harmanlıyor.
Pia Mater, beynin şefkatli annesi gibi; hem koruyor hem de en derin sırlarını fısıldıyor.
Yazar, nörobilimi romanın damarlarına öyle ustaca enjekte etmiş ki, sayfalar ilerledikçe hem kalbiniz hem zihniniz aynı anda çalışıyor.
Koku kitabını andıran bir gizem havası var ama tamamen kendine has bir kokusuyla ayrılıyor.
400 sayfalık bir kitabı soluksuz okutmak kolay değil; Pia Mater bunu başarıyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir avuç çocuğun vatanı
Pal Sokağı Çocukları, sadece bir çocuk kitabı değil; dostluğun, vefanın ve “küçük” bir şey uğruna bile büyük bedeller ödemenin ne anlama geldiğini sorgulatan zamansız bir başyapıt. Nemecsek karakteri edebiyat tarihinin en dokunaklı çocuk kahramanlarından biri olarak kalmaya devam edecek.
En çok etkilendiğim yer: Nemecsek’in son sözleri ve Boka’nın o andaki sessizliği.
Camus'ün " Sen de Suçlusun " kitabı
Düşüş, alışılmış roman kalıplarını tamamen kırar. Klasik bir hikâye, kahraman, yan karakterler yoktur. Kitap boyunca tek bir kişinin (Jean-Baptiste Clamence) tek taraflı monoloğu vardır. Clamence, Amsterdam’ın sisli barlarında, “México-City” adlı bir barda, karşısına oturan sessiz bir dinleyiciye (ki bu dinleyici aslında biz okuruz) hayatını, suçunu, pişmanlığını ve ironik şekilde “kurtuluş”unu anlatır. Bu monolog tekniği inanılmaz etkilidir çünkü:Okur yargıç koltuğuna oturtulur. Clamence sürekli “Siz de yapardınız, değil mi?” diye sorar.
Savunma ile suçlama arasında gidip gelir. Başta kendini suçlayan bir adam gibi görünür, ama yavaş yavaş anlarsın ki asıl suçladığı sensindir, insanlıktır.
Bence herkes okumalı bu kitabı.
Sıradan bir adamın epik hikayesi
Osman, romanın merkezinde olsa da, yan karakterler –eşi, çocukları, akrabaları– eşit derecede canlı. Tunç, psikolojik portrelerde usta; her karakterin iç dünyasını, diyaloglar ve anılarla açığa vurur. Osman'ın sessizliği, aslında bastırılmış bir öfke ve hüzündür. Yazar, onu yargılamaz; empatiyle sunar. Bu, romanın en etkileyici yanı: Okuyucu, Osman'ı tanıyormuş gibi hisseder ve kendi ailesinin hikâyelerini hatırlar. Bence okumaya değer. Keyifli okumalar dilerim.
İçimizdeki yalnızlığın aynası olabilir mi bu kitap?
Puan vermedi·74 syf.··
2025 14. kitabı
·5 saatte okudu
·Okunma: 07 Ekim 2025 21:04
·Eser, bireyin toplumdaki yalnızlığı, yabancılaşması ve varoluşsal krizleri gibi evrensel temaları işliyor.
Eser, Gregor Samsa’nın bir sabah dev bir böceğe dönüşmesiyle başlar; ancak bu absürt olay, Kafka’nın bireyin içsel ve toplumsal çatışmalarını irdelemesi için bir araçtır. Gregor’un dönüşümü, onun seyyar satıcı olarak sürdürdüğü mekanik hayatın ve ailesine olan maddi bağımlılığın bir yansımasıdır. Kafka, bu fiziksel değişimi, bireyin toplum tarafından nesneleştirilmesini ve kendi kimliğinden uzaklaşmasını sembolize etmek için kullanır.
Dönüşüm, okuyucuyu rahatsız eden ama bir o kadar da düşündüren bir eser. Gregor’un trajedisi, hepimizin içindeki yalnızlığın bir aynası olabilir mi?