Rüveyda şiirinin başlarında 'alaca bir at koşar içimde, zamansız, mekansız, nefese doğru.' diyen Nurullah Genç şiirinin sonlarına doğru ise ' at vuruldu içim paramparça Rüveyda' diye isyan eder ve en son şiirini şöyle bitirir ' Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim'