Beni canımdan usandırdı, sevgili cefa yapmaktan usanmaz mı?
Gökler yandı ahımdın, dilek mumum yanmaz mı?
Canan (sevgili) bütün hastalarının (âşıklarının) derdine çare (ilaç) bulur.
Niçin benim derdime çare bulmaz, beni hasta (âşık) sanmaz mı?
Ben derdimi gizli tutuyordum, dediler sevgiliye belli et.
Söylesem o vefasız bilmem inanır mı, inanmaz mı?
Ayrılık gecesi canım yanar, gözümden kanlı yaşlar dökülür.
Haykırışlarım halkı uyarır (uyandırır), kara bahtım (talih) uyanmaz mı?
Gül yanağına karşı gözümden kanlı yaşlar akar.
Sevgilim, gül mevsimidir (ilkbahar) bu, akarsular bulanmaz mı?
Ben sana meyilli (düşkün) değildim, sen aklımı başımdan aldın.
Beni ayıplayan gafil (ilerisini düşünemeyen), seni görünce (güzelliğin karşısında) utanmaz mı?
Fuzuli çılgın bir rinddir (âşıktır), her zaman halka rezil olmuştur.
Sorun ki bu nasıl sevdadır, bu sevdadan usanmaz mı?