Melkor
@Mellkor
26 okur puanı
Mart 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gecenin YasıŞiir
Güvenli limanlar sizin olsun ey çürüyen ten,
Beni okyanusun en karanlık dibi çağırıyor.
Ağzımda çiğnenmiş çamurdur yalan söyleyen,
Göğsümde küle dönmeyen o ateş ağrıyor.
Zerre miskal aklım kalsaydı, yürümezdim ateşe,
Bütün rütbelerimi o kanlı eşikte bıraktım.
Şimdi savur külümü bu sağır edici güneşe,
Kibrin saraylarını ben kendi ellerimle yıktım.
Zaten göklerin en ağır sürgünü vurulmuş alnıma,
Hangi yeryüzü şehri saklar bu gizli matemimi?
Sen o metafizik fırtınasın ki sızdın kanıma,
Her sükût çağrısında sende dirilttim bedenimi.
Paslı saat kulelerinde karanlık yağmurlar başlar,
Zaman, senin bakışında bükülen aciz bir kâğıt.
Uçurumunda parçalanıp dökülürken asırlık taşlar,
Ancak o sarsılmaz şafağa ulaşır bu sessiz ağıt.
Gökdelen gölgesinde çürürken bu sağır yeryüzü,
Ben senin o tek hecelik gizli sırrına vuruldum.
Çatlasın sahte kubbesi, yarılsın dünyanın yüzü,
Ben o dipsiz cenderende, o sonsuzlukta duruldum.
Bütün pusulalar delirdi, bütün aynalar kırık,
Sustur içimdeki bu pazar yeri uğultusunu.
Göğsümde o ilahi kılıçtan kalma derin yarık,
Parçala etten zindanı, boz kibrin bu pususunu.
İnsan, kendi içinde bir uçurum taşır. Ve bazen, o uçuruma bakmakla kalmaz, ona doğru yürümeye başlar; sanki düşmek, kurtulmanın tek yoluymuş gibi
Yalnızlık, insanın maskelerini düşüren bir aynadır. Orada ne rol yapılabilir ne de kaçılabilir; insan, kendisiyle yüzleşmek zorundadır