Kitap “Gerçek bir kadının öyküsüdür bu.” cümlesiyle başlıyor ve ‘yaşanmış bir olay’ bilinciyle okumamızı sağlıyor. Zaten Firdevs’in tüm başına gelenler o kadar gerçek hissettiriyor ki… Birileri bir yerlerde Firdevs’in yaşadıklarını halen yaşıyor düşüncesini atamadım kafamdan sayfaları çevirirken…
Yazar ataerkil toplumlarda kadınların yaşadığı baskıyı, psikolojik ve fiziksel istismarı çok güzel işlemiş. Yazı dili de oldukça akıcıydı. Bir çırpıda bitirilebilecek bir eser.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Artık onurunu korumak için büyük paralar gerektiğini, ama büyük paraların onurunu yitirmeden kazanılamayacağını öğrenmiştim.”
Yaşar Kemal’den okuduğum ilk kitaptı. Yazarın dili bana çok hitap etmedi sanırım. Fazla tekrara düşüyordu ve okurken çok sıkıldım. Konu ilgi çekici olsa da kitabın genel yazı dilini de beğenemedim, bazı noktalarda “hadi tekrar etmeyi bırak ve bana bir şeyler anlat artık” gibi bir durumun içinde buldum kendimi. Bu yüzden tek oturuşta bitirilebilecek incelikte bir kitap 4-5 gün kadar vaktimi aldı.
Kitabın konusuna gelirsek, konu güzel. Anadolu topraklarının pek de konuşulmayan bir tarafını apaçık önümüze seriyor. Hasan’ın psikolojisini ve adım adım yaşadığı süreci de okura geçirebildiğini düşünüyorum. Bana hitap etmese de şans verilebilecek bir eser.
