Yabancıydım buralarda,bir han bulup konaklamıştım ve göçüp gidecektim. Evim beklerdi,içim beklerdi, ocağımda tüten huzurum beklerdi. Özenle taradığın saçlarımı samandan farksız yıkayacaklardı. Gidecektim işte hem de hiç gelmemiş gibi,bir toprağa karışacaktı bedenim geldiği gibi,arada bir anılacaktım,sonra belki haftadan haftaya, belki aydan aya. Yıllar geçecekti, adımı bilenler de bir bir göçtükçe hiç gelmemiş gibi gittiğimi görecektim. Ne garip şeydi üzerinde gezdiğin dünyada kendini bir şey zannederken,dünya makamlarına dalmışken yıllar sonra hiç gelmemiş gibi olmak.