Hiçbir şey insan zihnine büyük ve ani
bir değişim kadar acı veremez. İster güneş ışıldamaya devam etsin, isterse bulutlar kararsın, hiçbir şey gözüme bir önceki
günkü gibi görünmeyecekti.
“Yaralarımın intikamını alırım; sevgi uyandıramıyorsam, korkuya sebep olurum. Bilhassa beni yarattığın için baş düşmanım olan sana karşı tükenmez nefret yeminim var. Dikkatli ol: Yıkımın için çalışıp, yüreğin harap olana dek durmam. Öyle ki, doğduğun saate lanet edersin."
Dostluktan yoksunum Margaret. Başarı tutkusuyla yanıp tutuşurken, coşkumu paylaşacak hiç kimsem yok. Hayal kırıklığı. üzerime hücum ettiğinde, hiç kimse kederimi hafifletmeyecek.
“Fakat hayatta kalanlara karşı görevimiz, onların mutsuzluğunu ölçüsüz bir keder sergileyerek artırmaktan kaçınmak değil midir? Kendine karşı da bu borcun var; zira aşırı üzüntü, gelişime ya da zevke, hatta gündelik hayattaki sorumluluklarına engel olur ki, o zaman insan topluma layık olmaktan çıkar."