Yorgun argın gezinirken, birilerinin 'hanımları' olduğunu tahmin ettiğim kişilerin bulunduğu masadaki diyaloğu işittim. Kadınlardan biri diğerine, "Bunlar da bu saat oldu çalışıyor, yazık" dedi. "Bunlar" dediği biziz, tahmin edersiniz! Bilezikleriyle dikkat çeken diğeri, hâlâ unutamadığım ve toplumsal/siyasal kültürümüzün hücrelerinden kopup gelen şahane bir karşılık verdi: "Neden üzüleceksin, kafalarını kullanıp okusalardı da burada bu saatte çalışmasalardı." Harika değil mi?! Bu arada, o saatte servis yapan iki garson ve dört beş kominin tamamı üniversite mezunuydu! Bir süre sonra kalkıp gitti misafirler. Ne tuhaf, küçük görme eğiliminin, hödüklüğün başlıca alametlerinden oluşu. Şimdi ne yapıyorlar acaba? Herhâlde emekli olmuştur beyleri. Daha doğrusu, emekli olmuşlardır! Malum, memur hanımları, her ne yapılıyorsa 'toplu' yapar. "Tayinleri' çıkar, 'emeklilikleri' gelir. Bilezikler duruyor mudur ki?!