Hemşire düğmeleri ilikliyor ve bantlıyor. Bacaklarını masaya raptedilmiş küçük çubuklara yerleştirerek gerekli pozisyonu almış olan kadına yaklaşıyorum. Cesaretimi toplamanın zamanı geldi. İnsanoğlunun ilk kavgası başlamak üzere. Bu kız ya da oğlan bir meslek sahibi, büyük bir düşünür veya şair, yalnız bir kişi, savaşçı, idealist yahut bu kokuşmuş toplumun acımasızlığına ve yoksulluğuna mahkum bir kişi olabilir.
Günleri saymayı unutursa insan
Ya çok mutludur ya da ölümü bekler mutsuzluktan
Bir yağmur damlası kurtarabilir onu
Veya bir dost eliyle kalkıp gider hayat uykusundan
Toprağa ve buğdaya dokunurken varlığımı hissederdim çocukluğumda. Köyümüz, toprak ve buğdayla birlikte zamanın içine kök salardı. Şehirde sanıldığı gibi, bir insanın tarihi, bildiği en eski aile üyesiyle başlamazdı.