Eylem U.K.
@Melye_
“insanın evi kitaplarının olduğu yerdir”
Reklam
Bir sevginin armağan edilebilmesi için önce elde edilmesi gerekir. Hediyeyi tekrar hediye etmek pek çok kültürde ayıplanır; onu sana X vermişti, tutup Y’ye vermen hiç hoş değil. Halbuki sevme işlerinde vuku bulan tam olarak budur. İnsan birini sevdiğinde bir vakit bir başkasının armağan ettiği şeyi şimdi başka birine veriyor demektir.
...hayatta tecrübe maliyeti diye bir şey vardır ve bazı tecrübeler diğerlerinden daha pahalıya mal olur, bu niye oldu neden benim başıma geldi diye dövünüp ağlayamazsın, göze almış olmasan da hesaba katacaksın. Aşk böyledir. Onun tecrübe maliyetini bütün gençliğinle ödesen de karşılayamazsın.
İnsan metruk bir geleceğe yakalanabilir, onun tarafından köşeye sıkıştırılabilir. Hafıza bir intikam makinesine dönüşebilir ve kişiyi hayatının geri kalanı boyunca sadece yaşanmış olanla değil, hiç yaşanmamış anılarla da durmadan avlayabilir. Istırapların en büyüğü bu olmalı. Asla bilinemeyecek yaşantıları özlemek, geçmişin değil geleceğin nostaljisi. İşte yaşaması bitse de gömülemeyen budur.
İnsanın türlü türlü terk etmeleri ve terk edilmeleri vardır. Bunların içinde en fenası ise kuşkusuz mesafesiz olanıdır.
Reklam