Eylem U.K.
@Melye_
Elinde bir mumla kenti dün dolaşıyordu Şeyh.
"Kederliyim," diyordu, "bu adam kılığındaki yaratıklardan. İnsan arıyorum ben."
Dedim ki: "Bulunmaz o. Biz çok aradık."
"İşte tam da onu arıyorum," dedi Şeyh, "o ‘bulunmaz ı...
Mevlâna / Şems-i Tebrizî Divanı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
...
Ve uyanmak gerek.
Uyanmalı ve kalkmalı.
Yeniden canlanmak gerek.
...
Bu durumda, bireylerin altüst edip dağıttığı düzene değil, barış zamanında alışılmış; sönmüş ve silik hayatta olduğundan daha fazlasıyla, en temel şeye yani hem güzelliği hem de bütün gerçekliğiyle yaşamın kendi gücüne, hiç pişman olmadan, dolu dolu inanmak arzusu geliyordu insanın içinden.
Yaşamda her şey karmakarışık, çelişkilerle doluydu. Örümcek ağı gibiydi. Ağın bir telini yakalayıp çekince kurtuluşun geleceği sanılan, oysa çekip çıkmaya çabaladıkça daha çok dolanılan örümcek ağı gibiydi. İşte zayıf ve alçak ruhlu insanlar bile, böylelikle güçlüleri egemenlikleri altına alabiliyordu.
