Mehmet
@Memed
Sessiz ve kimliksiz
Her Sınıf kendi ölüsüne ağlar
Hayata sarı pencereden bakan biri
Bu yaşam görüşünde ihtişam var
İmparatorluklar arasında niteliksel bir hiyerarşi olduğunu kabul ediyorum. Moğollar ile Romalıların boyunduruk altına soktukları halklar aynı değildi, fetihleri de aynı sonuca varmadı . Yine de rakiplerini kentli suretine indirerek telef etmede aynı derecede uzman olduklarını söylemek gerekir
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Her uygarlık kendi hayat tarzının tasarlanabilir tek iyi hayat tarzı olduğuna, bunu dünyaya benimsetmesi veya zorla kabul ettirmesi gerektiğine inanır. Ona göre acil ya da örtülü kurtarılış bilgisine , gerçekte ise zarif bir emperyalizme tekabül eder bu. Askeri maceranın kendisine eşlik etmesi durumunda zerafetini hemen yitiren bir emperyalizme. Bir imparatorluk sadece kaprisle kurulmaz. Sizi taklit etsinler diye , sizin inançlarınızı ve alışkanlıklarınızı kendilerine örnek alsınlar diye ötekiler bağımlılaştırılır ; sonra da kendinin pohpohlayıcı ya da karikatürümsü taslağını seyreylemek için onları kolelestirme zorunluluğu getirir
Zaman uzun vadede , zincire vurulmuş halklardan yanadır. Kuvvet ve yanılsama biriktirerek gelecekle, umutla yaşarlar. Fakat özgürlük içindeyken daha umulacak ne kalır
Bölünmeler ve mezhep ayrılıkları kılık değiştirmiş milliyetçiliklerdir
Bir uygarlığın verimli olduğu, diğerlerini kendini taklide teşvik etme melekesiyle ortaya çıkar. Hele onların gözünü kamaştırmamaya bir başlasın , kırıntı ve kalıntı yığınından ibaret bir hale gelir.