Mehmet Karakoç
@Memkar
İstanbul aşığı bir Hafızıkuttab
Yedigey. Abutalıb'in aklına, bilgisine değer verir, saygı duyardı. Ama asılbeğendiği tarafı ağırbaşlılığı, ailesine bağlılığı, çocukların iyiligi ve geleceği için kendi hayatını hiçe sayar gibi çalışmasıydı. Kuvvetini de bundan alıyordu zaten. Bu yeni arkadaşını dinledikçe, BİR İNSANIN BAŞKALARINA YAPABİLEBİLECEĞİ EN BÜYÜK İYİLİĞİN , ÇOCUKLARINI İYİ TERBİYE ETMEK , İYİ YETİŞTİRMEK OLDUĞUNU DA ANLIYORDU. Bunun için başkalarinin yardimina gerek yoktu. İnsan bu işe her gün zaman ayırmalı adım adım gitmeli, kendini tamamen ailesine, çocuklu vermeliydi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Tek bir insanın içinde bunca hayat, bunca huzursuzluk mümkün değil. Natal küçük bir kent, oysa sendeki bu tutkuya kocaman bir dünya gerek..
