Menhir

İnsan her türlü yaşam biçimine alışabilir, hatta buna bile, ama ben alışmamak için çok dikkatli olmalıyım. Kimi zaman bunalıyorum, evet, her türlü yaşama alışmak tehlikesi öyle büyük ki, bunu önceden bildiğim halde, bunalımdan kurtulamıyorum.
Reklam
Benim için başlamış hiçbir şey yok, yaşamakta oluşumdan başka. Ve kimi zaman, örneğin yazın, hava güzel olunca, belki de artık vaktin geldiği, pek öyle görünmese de olayın başlamakta olduğu duygusuna kapılırım, korkarım, evet, havanın güzelliğine kapılmaktan ve bir an bile olsa, istediğim şeyi unutmaktan, daha şimdiden ayrıntıda yitmekten ve asıl önemli noktayı unutmaktan korkarım. Yaşamımda daha şimdiden ayrıntılara dalacak olursam işim bitiktir.
Tek kaygıları hayatta kalmak: açlıktan ölmemek, geceleri bir dam altında uyuyabilmek, hepsi bu. Bir de ara sıra birileriyle karşılaşınca KONUŞMAK. Ortak bahtsızlıklarından, kişisel zorluklarından söz etmek. Yazları, sokak aralarındaki küçük parklarda, trenlerde, pazar yerlerinin kalabalık, müzikli kahvelerinde ele geçebilecek bir fırsat. Bu da olmasa, diyorlardı, içinde bulundukları yalnızlığa dayanmaları olanaksızdı.

Menhir

, bir kitap okudu
Puan vermedi·125 syf.·
3 günde okudu
·
Okunma: 23 Nisan 2026 12:08
·
2026 13. kitabı
Françoise Sagan
6/10 · 87 okunma
Bu karanlığı, bu deliği, bu hiçi… bu hiçliği fark etmek ya da onunla savaşmak için, hayal gücü capcanlı duruyordu, bellek dopdoluydu ama kalp çok güçsüzdü, tehlikelere açıktı. Kesinlikle o da onlar gibi yapacaktı: Yadsıyacaktı.