Mutlu ya da mutsuz her olay , tuhaf görüntülerle ve yalnızca ruh gözüyle görülebilecek bir takım bağlarla gidip hep ona , yani çocukluk hayallerine bağlanıyordu .
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
" Vucutça çocuktum ama düşünce bakımından yaşlanmıştım ."
en olgun kişiler bile gurura kendilerini kaptırabildiklerine göre aşağılandığını ,alaya lındığını görünce ağlayan çocuğu nasıl bağışlanmaz ?
Benim terk edilmişliğimle öbürlerinin mutluluğu arasındaki çelişki , çocukluğumun bütün güllerini kirletti , yeni yeşermekte olan gençliğimi soldurdu .
Beni düşler evine sürükleyen şey yalnızlık duygusuydu .