Elbereth
@Meraysu
Tanrı benimle ne kastetmiş olabilir?
Gözleri gökte olsaydı, yıldızlar da onun yüzünde;
Utandırırdı yıldızları yanaklarının parlaklığı.
Öyle parlak bir ışık çağlayanı olurdu ki gözleri gökte,
Gece bitti sanarak kuşlar cıvıldaşırdı.
Oğuzhan Koçyiğit isimli okura yanıt verildi
Elbereth
ama hım ne cümlelerin güzelliğine bak
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Gözleri gökte olsaydı, yıldızlar da onun yüzünde;
Utandırırdı yıldızları yanaklarının parlaklığı.
Öyle parlak bir ışık çağlayanı olurdu ki gözleri gökte,
Gece bitti sanarak kuşlar cıvıldaşırdı.
Oğuzhan Koçyiğit isimli okura yanıt verildi
Elbereth
duygusuz akdnskndks
Kitabın upuzunn bir karakter listesiyle başlamasına defalarca bakmak zorunda kalmadan önce pek mana verememiştim açıkçası. Yaklaşık yarısından sonrasındaysa bu kadar karaktere nasıl isim bulabilmişler diye hayran kalmaktan kendimi alamadım. Fazlasıyla uzatılmış ve beni okurken yoran bir kitaptı bu manada.
En sevdiğim kısmı vermeye çalıştığı mesajdı ki bir kitap için en önemli şey de budur aslında. Gerçekten ben de erkeklerin ulaşamadığı bir dünyanın daha huzurlu ve daha adaletli (şu an varsa) olacağına inanıyorum. Ne var ki Kinglerin söylemeye çalıştığı bu değildi. kitabı okumayanlar bu kısmı okumasın spoiler vermezsem içim rahat etmeyecek Sonuç olarak hiçbir kadın böyle bir huzuru kabul etmek istemedi. Çünkü seni üzse de o senin babandı, öfkesini kontrol edemese de o senin eşindi. Belki dünyada nefret ettiklerini söyleseler bile onlarsız herhangi bir yerde (bizim yerimiz) adaleti bulmak istemediler. Burada ben olsaydım ne yapardım diye düşünmeden duramadım. Baba özlemi gerçekten bu iğrenç kaostan beslenen kan kokan dünyaya dönmek için yeterli bir sebep mi tartamıyorum.
Evet aşırı etkilendiğim birkaç sahnesi vardı (gözümde çok gerçekçi bir şekilde canlandığı için sahne demeyi tercih ediyorum) yine de konusunu duyduktan kitabı okuyana kadarki süre zarfında kitaptan daha çok etkilendiğimi söylemek istiyorum. Sanki okudukça büyüsü kaçtı gibi hissettim. Belki de fazla misyon yüklediğim için yetersiz geldi bilmiyorum.
Her şeye rağmen hep tavsiye listemde olacak çok başarılı bir kitaptı. Son olarak, cidden şu dünyaya adapte olup insan olmaya çalışmanız için illa aurora gibi bir felakete mi ihtiyacınız var? (böyle dendiği için dedim aslında bir felaket olduğunu düşünmüyorum) Bu farkındalığa bir şeyleri kaybetmeden ulaşmak çok mu zor?
Oğuzhan Koçyiğit isimli okura yanıt verildi
Elbereth
Benim hayatım bu zaten öğretmen 😝
ACIMASIZ OLMA ȘİMDİ BU KADAR!
Sanırım bir Victor Hugo eseri okuduğumu unutarak, büyük bir sıradanlıkla ve özensizlikle, yatağımın bașucuna geçerek sessizce okumaya koyulmuștum bu kitabı. Sanki daha önce Sefiller okumamıșım gibi, Bir İdam M. Okumamıșım gibi cahil ve aldırmazdım. Hepimiz bir romana bașladığımızda sonucun neler olacağını, ya da bizde nasıl bir tesir bırakacağını bilemeyiz. Ama Victor Hugo okuyarsak kuvvetli bir inançla söylüyorum: BİLMELİYİZ!
Bir kaldırım üzerinde, çılgın bir kalabalık düșünün. Sokakta gelip geçene, magmadan kopan lavlar gibi, ağız dolusu küfürler yağdırıldığını hayal edin.. Kimin zavallı olduğunu anlayamadığınız bu gruptaki Nefret edilesi bücür Jehan Frollo ile bașlıyor kıdemli eserimiz. Victor Hugo, sizleri 15. Yüzyılın kokușmuș ve çingene Paris'ine götürűyor. Burada, bașta fazla ilgilenmeyip, üzerine düșmediğinuz ama daha sonra son derece üzerine titreyeceğiniz ve yoğunlașacağınız kimi karakterler daha en bașından size basit özellikler ile sunuluyor.
Tiyatro izlemeyi bekleyen, etrafındakilere nefret dolu gözlerle bakan ve adliye önünde ha bire kargașa çıkaran Halk; ne iğrenç bir halk! Kimse kimseye yardım eli uzatmıyor. Pis kokulu sokaklarda, sefil hayat süren binlerce masum.. Delik deșik edilmeye hazır binlerce mahkûm. Krallar birkaç Burjuva adamının hizmeti ile birlikte keyif sürüyor, Notre Dame'e kim sığınıyor, içinde barındırdığı rahipler, adamlar ne tür bir yaratık, Paris zenginleri bir șey bilmeden, cahilce, sefilce, zavallıca, bomboș, sahtekâr, șevkle, renkle yașıyor!
Victor Hugo'nun betimlemelerine hep hayran kalmıșımdır. Bașka hiçbir yazarda olmayan, uzun soluklu ve bir o kadar da sürükleyici, insanı ordan oraya raks ettiren; sanatkârane bir üslûp... Sefiller kitabında pek rastlamadığım, inanılmaz
Elbereth
İncelemeni Tolkien ile bir kıyaslama yapmadığın için beğendim labdkwndkwndkend emeğine sağlık öğretmen sen hep inceleme yap 😇
Rüya mı görüyorlardı yoksa kendileri mi rüyaydılar?
Oğuzhan Koçyiğit isimli okura yanıt verildi
Elbereth
kendim rüyayım kahdkwndks