Elbereth
@Meraysu
Tanrı benimle ne kastetmiş olabilir?
Kitabın upuzunn bir karakter listesiyle başlamasına defalarca bakmak zorunda kalmadan önce pek mana verememiştim açıkçası. Yaklaşık yarısından sonrasındaysa bu kadar karaktere nasıl isim bulabilmişler diye hayran kalmaktan kendimi alamadım. Fazlasıyla uzatılmış ve beni okurken yoran bir kitaptı bu manada.
En sevdiğim kısmı vermeye çalıştığı mesajdı ki bir kitap için en önemli şey de budur aslında. Gerçekten ben de erkeklerin ulaşamadığı bir dünyanın daha huzurlu ve daha adaletli (şu an varsa) olacağına inanıyorum. Ne var ki Kinglerin söylemeye çalıştığı bu değildi. kitabı okumayanlar bu kısmı okumasın spoiler vermezsem içim rahat etmeyecek Sonuç olarak hiçbir kadın böyle bir huzuru kabul etmek istemedi. Çünkü seni üzse de o senin babandı, öfkesini kontrol edemese de o senin eşindi. Belki dünyada nefret ettiklerini söyleseler bile onlarsız herhangi bir yerde (bizim yerimiz) adaleti bulmak istemediler. Burada ben olsaydım ne yapardım diye düşünmeden duramadım. Baba özlemi gerçekten bu iğrenç kaostan beslenen kan kokan dünyaya dönmek için yeterli bir sebep mi tartamıyorum.
Evet aşırı etkilendiğim birkaç sahnesi vardı (gözümde çok gerçekçi bir şekilde canlandığı için sahne demeyi tercih ediyorum) yine de konusunu duyduktan kitabı okuyana kadarki süre zarfında kitaptan daha çok etkilendiğimi söylemek istiyorum. Sanki okudukça büyüsü kaçtı gibi hissettim. Belki de fazla misyon yüklediğim için yetersiz geldi bilmiyorum.
Her şeye rağmen hep tavsiye listemde olacak çok başarılı bir kitaptı. Son olarak, cidden şu dünyaya adapte olup insan olmaya çalışmanız için illa aurora gibi bir felakete mi ihtiyacınız var? (böyle dendiği için dedim aslında bir felaket olduğunu düşünmüyorum) Bu farkındalığa bir şeyleri kaybetmeden ulaşmak çok mu zor?
Oğuzhan Koçyiğit isimli okura yanıt verildi
Elbereth
Benim hayatım bu zaten öğretmen 😝
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
ACIMASIZ OLMA ȘİMDİ BU KADAR!
Sanırım bir Victor Hugo eseri okuduğumu unutarak, büyük bir sıradanlıkla ve özensizlikle, yatağımın bașucuna geçerek sessizce okumaya koyulmuștum bu kitabı. Sanki daha önce Sefiller okumamıșım gibi, Bir İdam M. Okumamıșım gibi cahil ve aldırmazdım. Hepimiz bir romana bașladığımızda sonucun neler olacağını, ya da bizde nasıl bir tesir bırakacağını bilemeyiz. Ama Victor Hugo okuyarsak kuvvetli bir inançla söylüyorum: BİLMELİYİZ!
Bir kaldırım üzerinde, çılgın bir kalabalık düșünün. Sokakta gelip geçene, magmadan kopan lavlar gibi, ağız dolusu küfürler yağdırıldığını hayal edin.. Kimin zavallı olduğunu anlayamadığınız bu gruptaki Nefret edilesi bücür Jehan Frollo ile bașlıyor kıdemli eserimiz. Victor Hugo, sizleri 15. Yüzyılın kokușmuș ve çingene Paris'ine götürűyor. Burada, bașta fazla ilgilenmeyip, üzerine düșmediğinuz ama daha sonra son derece üzerine titreyeceğiniz ve yoğunlașacağınız kimi karakterler daha en bașından size basit özellikler ile sunuluyor.
Tiyatro izlemeyi bekleyen, etrafındakilere nefret dolu gözlerle bakan ve adliye önünde ha bire kargașa çıkaran Halk; ne iğrenç bir halk! Kimse kimseye yardım eli uzatmıyor. Pis kokulu sokaklarda, sefil hayat süren binlerce masum.. Delik deșik edilmeye hazır binlerce mahkûm. Krallar birkaç Burjuva adamının hizmeti ile birlikte keyif sürüyor, Notre Dame'e kim sığınıyor, içinde barındırdığı rahipler, adamlar ne tür bir yaratık, Paris zenginleri bir șey bilmeden, cahilce, sefilce, zavallıca, bomboș, sahtekâr, șevkle, renkle yașıyor!
Victor Hugo'nun betimlemelerine hep hayran kalmıșımdır. Bașka hiçbir yazarda olmayan, uzun soluklu ve bir o kadar da sürükleyici, insanı ordan oraya raks ettiren; sanatkârane bir üslûp... Sefiller kitabında pek rastlamadığım, inanılmaz
Elbereth
İncelemeni Tolkien ile bir kıyaslama yapmadığın için beğendim labdkwndkwndkend emeğine sağlık öğretmen sen hep inceleme yap 😇
Rüya mı görüyorlardı yoksa kendileri mi rüyaydılar?
Oğuzhan Koçyiğit isimli okura yanıt verildi
Elbereth
kendim rüyayım kahdkwndks
Tanrım, dedi içinden, keşke şimdi bir polis buraya gelseydi. Ama süvariler sadece filmlerde imdada yetişirlerdi.
Oğuzhan Koçyiğit isimli okura yanıt verildi
Elbereth
Türk dizilerinde de hiç gelemezler akdbskcnns
Nerede olursa olsun yolunu nasıl bulacağını bilip olmayan astımını nasıl durduracağını bilmeyen Eddie Kaspbrak; babasından nefret ettiğini kendine bile söyleyemeyecek kadar korkak ama O'nun kafasında bir delik açacak kadar cesur Beverly Marsh; yanından bir an bile ayırmadığı kuş kitabıyla küçük burunlu yahudi Stan Uris; dört gözü olduğu halde tek gözden korkan binbir lisanlı Richie Tozier; yirmi yedi yıl geçse de her şeyiyle kaleyi koruyan grubun kara noktası Mike Hanlon; cüssesiyle grubun en kabası olsa da aslında en naifleri olan, kaç yıl geçse de kendini çocuk kütüphanesine ait hisseden ünlü mimar Ben Hanscom; gönül rahatlığıyla o olmasaydı hikaye olmazdı diyebileceğimiz, kekemeliğinin ardında sakladığı tonlarca cümlesiyle yazar Bill Denbrough; ve son olarak da grubun gizli sekizinci üyesi evrenin en hızlı bisikleti Gümüş...
Olaylar, kişiler, mekanlar... Kitap her yönüyle fazlasıyla kusursuzdu. Günlerce elimde taşıyıp kas yaptığım ve o sayfa sayısında en az üç kitap okuyabileceğim halde O'nu okuduğum için kendime minnettarım.
Bir şey ne kadar korkunç ne kadar güçlü olsa da somut bir varlığa sahipse yenilebilir. Görürsünüz, eksik noktası vardır bilirsiniz. Ama O, senin korkun. Ulaşılamaz, sonsuz, yok edilemez. Zaten zayıf noktası da bu. O'nu yenebileceğinizi düşünmek en büyük silahınız. Ve bu silaha ancak bir çocuk sahip olabilir...
Tüm kitaplar zamanla yavaş yavaş unutulur. Belki önce karakterlerin soy adları sonra sırasıyla her şey. Ama ben bu kitabın bana hissettirdiği umudu hiçbir zaman unutabileceğimi sanmıyorum. Teşekkürler Kaybedenler!
Oğuzhan Koçyiğit isimli okura yanıt verildi
Elbereth
Ah tehdit edildiğimi hissediyorum akdnwkncemnc