~
Ondan uzaksam, dünya, tıpkı parçaları karmakarışık olmuş bir bilmece gibi beni huzursuz ederdi. Onu görünce, bilmecenin, her şeyin bir anda yerli yerine oturduğunu hisseder, dünyanın anlamlı ve güzel bir yer olduğunu hatırlayarak rahatlardım.
~
Ay tenli bir kız geçer yıldızların altından.
Gökyüzünü izler durur hayranlıkla
Keşke benim gözümden görse.
Yıldızların kıskançlıktan kaydığını
Büyüsüne kapılan tek ben olmadığımı anlasa;
Elleri toprağa deydiğinde bereketlenirdi,
Gözleri baktığı yeri cennete çevirirdi.
Bastığı yerden güller açar fark etmezdi.
Sadece gökyüzüne bakardı hayranlıkla..
Kendisinin hiç farkında değildi.
Ahmet Rami